Skip to main content

एउटा मयूर सुनौलो भबिष्य को कल्पनामा शहर पस्छे

एउटा मयूर सुनौलो भबिष्य को कल्पनामा शहर पस्छे तर उस्लाई थाहा हुन्न शहर मा ब्वांसो को कमि छैन ।
ब्वांसोहरू लाई पहिलै थाहा हुन्छ मयुर शहर पस्ने कुरा ।
तम तयार भएर बसेको  हुन्छन् हान्नलाई छुरा ।
योजना पैले बनि सकेको हुन्छ, क्यान्डिटेड्स तय भैसकेको हुन्छ ।
सहयोग र मद्धत नामको जाल बिच्छाई, अनि चल्छ सांठेको जुदाई बाच्छाको मिचाई ।
कसैको पाप, कुभलो नचिताउने हुन्छे ऊ पबित्र ।
बिचरी स्वयं लाई थाहा नभई हत्या भैसकेको हुन्छ उस्को चरित्र ।
ऊ लाचार हुन्छे , हरेक पल रून्छे  , बिचारा भन्नेहरू नै हुन्छ यस  हात्स्हाको मुख्य पात्र।
बस ऊस्लाई चिन्ता छत उस्को परिवार को मात्र ।।
ऊ शहर भरी भैसकेको हुन्छ रातारात बदनाम
त्यही मुख्य पात्रले नै जोड्दिएको हुन्छ "माल" शब्द को उपनाम।

Comments

Popular posts from this blog

Single mom

एउटा नादान बच्चाले जन्म लिन्छ । तर अवसोस् उस्को  पतिले उस्लाई डिबोर्स दिन्छ।। बिईङ् सिंगल मदर, उस्को कठिन यात्रा सुरू हुन्छ । जिन्दगिमा आएका हरेक अप्स्ट्याकल संग जुद्दै धुरू धुरू रुन्छ ।। तर अंह, हिम्मत भने कैले हार्दिन् ।।। तोते बोलीमा लर्बराउंदै मम्मा बोल्दिदा, उस्को लागी स्ट्रेन्थ् नै उस्को छोरी हुन्छ । पास्ट लाई भुलेर ,वर्तमान मा रमाऊंदै सुनौलो भविष्य को कल्पनामा बिदेशिनु उस्को बाध्यता बन्छ । तर अंह, हिम्मत भने कैले हार्दिन ।।। नंया ठांउ ,नया परिवेश झिलिमिली शहर मा आफुलाई नै हराउने डर । सन्सार जाली छ, उस्लाई कसैको पनि लाग्दैन भर ।। तर अंह, हिम्मत भने कैले हार्दिन ।।। भूत, बर्तवान र भविष्य समय बित्दै जान्छ । र एक दिन उस्ले कसम खान्छ । जिन्दगी मा कसैको साथ पाउला या नपाउला, मेरो छोरी नै मेरो भविष्य को सहारा बन्छ ।। तर अंह, हिम्मत भने कैले हार्दिन ।।।                                             -सुबज उप्रेती

मैले चिनेको उनि...

मैले चिनेको ऊनि.... न्याय नहोला अपरिचित नैत भनि नहालौं हाफ् अपरिचीत बाट संबोधन गरे सायद उन्ले पनि यही सोच्दो हो । खैर अब यि शब्द ले नत उस्को चित्त दुखाउंछ नत मेरौ नै । सानो कुरामा लड्ने रिसाउने ,ठुस्किने के के हो के के एउटा सौखिन जिबन बिताएको बच्चा र उस्मा खासै अन्तर थिएन। उनि बिना सित्ति रिसाउंथ्यो म बिना सित्ति फकाउथें उनि बिना सित्ती कुरामा झर्किन्थ्यो म बिना सित्ती पोलाईट् भैदिन्थे उनि चाऊचाऊ मा मसला नपर्दा देखी बर्थडे बिर्सिदा संम रिसाईदिन्थ्यो  तर कैले पनि उस्को हर्कतले थाकिन कैले कांही सोच्छु सायद माया नै त्यै थियो । नत उस्ले बुज्यौ नत कैले बज्ने नै कोशिश गर्यो । हुनत मैले पूर्ण रूपमा बुजेको थिए पनि भन्न खोजेको हैन । सबै दोष उस्लाई थुपारेर म चोख्खिन नि खोजेको हैन । कुनै संबध बिना झगडा बिना असमझदारी बिना कुनै कारण छुट्दो रैछ टुट्दो रैछ भन्ने कुरा त्यति खेर थाहा पाए । एकोहो रोटी पाक्दैन भनेको झै थाहा पनि थियो हामि दुई मा कसैले न कसैले आवाज ऊठाउनुनै थियो  कत्ति चोटी बिना कारण माफी मागे। थाहा थियो उस्को बानि ऊ पग्लिने वाला थिएन कति चोटी बिना कुनै निष्कर्ष फोन काटी द...